Een collega zei me dat ik eerst de openingsrede van Luc Sels, de rector van de KU Leuven, moest lezen voor ik oordeelde over zijn interview in deze krant (DS 27 september). Helaas, ook de volledige openingsrede heeft me niet overtuigd. Daarin blijven­ de (extreem-)rechtse trollen- en intim­idatiecultuur buiten schot. Marc Van Ranst moest vijf weken onderduiken en is al jaren­lang opgejaagd wild. En toch had de rector het alleen maar over woke.

Sels zou dat moeten rechtzetten. De voorbeelden uit zijn rede zijn peanuts in vergelijking met wat Van Ranst heeft doorstaan. Ocharme, Marieke Lucas Rijneveld moest een vertalingsopdracht door­geven aan iemand van kleur. De omissie van Sels getuigt van blindheid voor wat zich onder zijn ogen afspeelt. Daarmee laadt hij de verdenking van zelfcensuur op zich: beter geen slapende honden, of wie weet het hele­ rechtse trollenleger, wakker maken. Of hogere politieke overheden. Of rechtse krachten binnen de universiteit.

Let wel, ook ik krijg een punthoofd van de uitwassen van woke. Zegnietblankmaarwit. Dat de MIVB de term zwartrijden afvoert, is van de pot gerukt. Ondertussen zit Leopold II wel nog steeds ongestoord op zijn paard nabij het koninklijk paleis en het Paleis­ der Academiën. Dat de buste van Leo­pold II uit de universiteitsbibliotheek van KU Leuven is verdwenen, respecteer ik dus.

Sinds Sels ‘Law train’, het onderzoek in samenwerking met de Israëlische politie door onze acties stopzette, heb ik het grootste respect voor hem. Ik vind hem een integer man. Toch zou ik hem beleefd maar dringend willen vragen een postscriptum over (extreem-)rechtse intimidatie en cancel culture te breien aan de rede. Dat zou niet meer dan juist zijn.

Hoe Schild en Vrienden en andere rechtse krachten de universiteiten en de studentenclubs proberen te infiltreren, linkse leraars­ en docenten viseren: dat is pas onrust­barend. Het is door het trollenleger en de jarenlange campagne van Vlaams Belang­ en de rechtervleugel van de N-VA dat Van Ranst voor Jürgen Conings een volksvijand en dus doelwit werd. Dát is een goed voorbeeld van de bedreiging van de academische vrijheid. Niet veilig ver weg, maar afschuwelijk dichtbij.

Het internationale netwerk van radicale antiverlichting is een veel groter gevaar voor de academische vrijheid in het bijzonder en de vrije meningsuiting in het al­gemeen – lees daarover het onvolprezen, bloedstollende boek Nieuw Rechts van Ico Maly – dan woke in zijn stoutste dromen.

Lieven De Cauter

Deze tekst verscheen op 1 oktober als opiniestuk in De Standaard. De auteur gaf toestemming Het Observatorium toestemming om het over te nemen.

Foto: https://twitter.com/LievenDeCauter/photo